Etykiety CLP na chemii i kosmetykach, co zawiera oznakowanie i jak je zaplanować
Etykiety CLP to oznakowanie substancji i mieszanin chemicznych, które ma ostrzegać użytkownika przed zagrożeniem. Wyjaśniamy ogólnie, z czego składa się takie oznakowanie, czym różni się od etykiety kosmetyku i jak zaplanować wydruk, żeby wszystkie elementy były czytelne.
Czym są etykiety CLP
Skrót CLP pochodzi od unijnego systemu klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji oraz mieszanin. Jego celem jest to, żeby ten sam piktogram i to samo hasło ostrzegawcze znaczyły to samo w każdym kraju Unii. Dla firmy oznacza to jedno: jeśli sprzedajesz produkt zaliczany do chemii, na opakowaniu musi znaleźć się komplet informacji o zagrożeniach, ułożony według ustalonych zasad.
Dotyczy to na przykład środków czystości, klejów, farb, olejów technicznych, płynów do szyb czy koncentratów do konserw. Nie jest to temat tylko dla dużych zakładów. Małe marki, które rozlewają własne preparaty do butelek, mają te same obowiązki co duże koncerny, tylko w mniejszej skali.
Jakie elementy zawiera oznakowanie
Oznakowanie zwykle składa się z kilku części, które muszą być widoczne razem na opakowaniu:
- identyfikator produktu, czyli nazwa handlowa i w razie potrzeby nazwy składników odpowiedzialnych za zagrożenie,
- piktogramy zagrożeń w kształcie rombu z czerwoną ramką i czarnym symbolem na białym tle,
- hasło ostrzegawcze, które informuje o stopniu zagrożenia,
- zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia oraz zwroty dotyczące bezpiecznego stosowania,
- dane dostawcy, czyli nazwa i adres firmy, która wprowadza produkt do obrotu,
- nominalna ilość produktu, jeśli opakowanie trafia do ogółu konsumentów.
Zakres zależy od klasyfikacji konkretnej mieszaniny, dlatego pierwszym krokiem jest zawsze ustalenie klasyfikacji, a dopiero potem projekt etykiety.
Etykiety CLP a kosmetyki
Kosmetyki mają własne zasady oznakowania, odrębne od przepisów o chemii. Na ich opakowaniu liczy się lista składników, termin przydatności lub okres po otwarciu, dane osoby odpowiedzialnej i ostrzeżenia dotyczące stosowania. System CLP dotyczy natomiast surowców i produktów, które nie są kosmetykami, na przykład koncentratów, półproduktów czy preparatów do użytku profesjonalnego.
W praktyce wiele firm prowadzi oba rodzaje produktów naraz. Salon kosmetyczny lub manufaktura, która sprzedaje kosmetyki oraz środki do dezynfekcji narzędzi, potrzebuje dwóch różnych układów etykiety. Warto je od początku rozdzielić w projekcie, żeby nie pomylić ich na linii rozlewu. Więcej o oznakowaniu opakowań kosmetycznych opisujemy na stronie etykiety na kosmetyki.
Jak zaplanować układ i wielkość etykiety
Największym wyzwaniem etykiet chemicznych jest ilość tekstu na małej powierzchni. Piktogramy mają określone minimalne wymiary zależne od pojemności opakowania, a zwroty zagrożeń nie mogą być zapisane drobnym, nieczytelnym drukiem. Dlatego zanim wybierzesz rozmiar etykiety, policz, ile treści musi się na niej zmieścić.
Pomaga kilka zasad. Rezerwuj na etykiecie osobny, wyraźny pas na piktogramy i hasło ostrzegawcze. Zostaw marginesy, żeby nic nie było ucięte przy wycinaniu konturu. Zadbaj o duży kontrast tekstu z tłem, bo jasny druk na jasnej folii pogarsza czytelność. Jeśli treści jest bardzo dużo, rozważ etykietę składaną lub dwuczęściową, albo dodatkowy panel na boku opakowania.
Materiał i trwałość etykiety na chemii
Opakowania z chemią są narażone na wilgoć, rozlanie preparatu i tarcie podczas transportu. Oznakowanie ostrzegawcze musi pozostać czytelne przez cały okres użytkowania produktu. Dlatego na takie etykiety wybiera się zwykle folię odporną na wodę i ścieranie, a nie zwykły papier. Różnice między materiałami opisujemy w wpisie folia czy papier, który materiał naklejki wybrać.
Przed wdrożeniem sprawdź etykietę w warunkach zbliżonych do rzeczywistych. Naklej ją na próbne opakowanie, zwilż, potrzyj i zobacz, czy piktogramy i tekst nie rozmywają się, a krawędzie się nie odklejają.
Odpowiedzialność za treść i aktualne przepisy
Treść etykiety jest odpowiedzialnością producenta lub podmiotu, który wprowadza produkt do obrotu. Ten wpis ma charakter ogólny i nie zastępuje opinii specjalisty ani lektury obowiązujących przepisów. Przed zamówieniem wydruku sprawdź aktualne wymagania dla swojej kategorii produktu i upewnij się, że klasyfikacja oraz zwroty na etykiecie są zgodne ze stanem prawnym.
Naklejaj odpowiada za wydruk i jakość wykonania, a nie za dobór treści. Gdy masz gotowy, zweryfikowany tekst, wgrywasz go do kreatora, widzisz podgląd z konturem cięcia i akceptujesz go przed drukiem.
Najczęstsze błędy przy etykietach chemii
Pierwszy błąd to projektowanie etykiety przed ustaleniem klasyfikacji produktu, przez co po zmianie recepty trzeba robić wszystko od nowa. Drugi to zbyt małe piktogramy, które przy zmniejszeniu etykiety tracą czytelność. Trzeci to pomylenie wzorów między produktami o podobnych nazwach, na przykład koncentratu i gotowego roztworu, które mają różne zagrożenia.
Aby tego uniknąć, nazwij pliki według produktu i wersji, trzymaj w zapisanym projekcie tylko aktualne wzory i przy każdej zmianie receptury sprawdzaj, czy oznakowanie nadal jest prawdziwe. Przy dużej liczbie wariantów pomaga stała struktura: jedna etykieta, jeden produkt, jedna wersja. Dzięki temu pakowacz zawsze wie, którą naklejkę przykleić, a Ty masz porządek w dokumentacji.
Przy pierwszym zamówieniu zacznij od niewielkiej partii próbnej. Naklej ją na kilka opakowań, pokaż osobie odpowiedzialnej za bezpieczeństwo produktów i dopiero po jej akceptacji zamawiaj większą pulę. Takie podejście kosztuje niewiele, a chroni przed wydrukiem całej serii z błędem, którego później nie da się poprawić. W abonamencie pula miesięczna pozwala rozłożyć wydruk na kilka etapów, bez konieczności zamawiania wszystkiego naraz, a wszystkie wersje wzorów zostają zapisane na koncie.