Etykieta produktu spożywczego, co ma zawierać i jak ją rozplanować
Etykieta produktu spożywczego łączy dwie role: przyciąga wzrok na półce i przekazuje klientowi informacje, które musi znać przed zakupem. Opisujemy ogólnie, jakie elementy zwykle się na niej znajdują, jak je rozmieścić i na co zwrócić uwagę przy druku.
Dwie funkcje etykiety spożywczej
Etykieta produktu spożywczego ma wyglądać dobrze i jednocześnie informować rzetelnie. Pierwsza funkcja to marka: kolor, logo, nazwa i krótki opis, który sprawia, że klient sięga po słoik lub butelkę. Druga to informacja: skład, ilość, data, dane producenta. Ta druga część jest obowiązkowa i nie wolno jej poświęcać na rzecz estetyki.
Dobrze zaprojektowana etykieta zostawia na froncie miejsce na markę, a wszystkie wymagane dane układa na tyle lub boku opakowania w czytelnym bloku. Dzięki temu produkt wygląda dobrze, a informacje można znaleźć bez szukania.
Jakie informacje zwykle muszą się znaleźć
Zakres zależy od rodzaju produktu i sposobu sprzedaży, ale w przypadku żywności pakowanej zwykle mowa o kilku grupach danych:
- nazwa środka spożywczego, która mówi, czym produkt jest,
- lista składników w kolejności malejącej według masy,
- wyróżnione substancje powodujące alergie lub nietolerancje,
- ilość netto produktu,
- data minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia,
- warunki przechowywania, jeśli wpływają na trwałość,
- nazwa i adres producenta lub podmiotu odpowiedzialnego za produkt,
- kraj lub miejsce pochodzenia w przypadkach, gdy jest wymagane.
W niektórych kategoriach dochodzi jeszcze oznakowanie wartości odżywczych, numer partii czy dodatkowe informacje. Szczegóły zależą od produktu, dlatego przed projektem warto sprawdzić wymagania dla swojej kategorii.
Alergeny i skład
Lista składników to część, w której najłatwiej o błąd. Składniki zapisuje się w ustalonej kolejności, a te, które mogą wywołać reakcję alergiczną, trzeba wyróżnić w sposób widoczny dla czytelnika, na przykład pogrubieniem lub innym krojem. Temat opisujemy osobno w wpisie alergeny na etykiecie, jak je wyróżnić.
Przy małych producentach najczęstszy problem to zmiana receptury bez zmiany etykiety. Jeśli dodajesz nowy składnik, sprawdź, czy lista na opakowaniu nadal jest prawdziwa. Taka kontrola kosztuje kilka minut, a oszczędza poważnych kłopotów.
Wielkość czcionki i kontrast
Dane obowiązkowe powinny być zapisane tak, żeby dało się je przeczytać bez wysiłku. Oznacza to wystarczająco dużą czcionkę, wyraźny kontrast tekstu z tłem i brak tekstu na zdobionych, niejednolitych fragmentach grafiki. Złoty tekst na kremowym tle wygląda elegancko na ekranie, ale na wydruku bywa trudny do odczytania.
Przy małych słoikach i buteleczkach miejsca jest mało, więc rozważ układ z etykietą frontową oraz osobną, wąską etykietą tylną z danymi. Takie rozwiązanie pomaga zachować czytelność bez rezygnacji z designu. Przykłady dla konkretnych opakowań znajdziesz na stronach etykiety na słoiki i etykiety na butelki.
Materiał odporny na wilgoć i tłuszcz
Żywność to środowisko trudne dla etykiet. Słoiki bywają chłodzone i skraplają parę, butelki z olejem zostawiają tłusty film, a produkty z lodówki wilgotnieją. Zwykły papier w takich warunkach faluje lub plami się. Dlatego na etykiety spożywcze często wybiera się papier z powłoką lub folię odporną na wodę i tłuszcz.
Jeśli wahasz się między materiałami, przeczytaj wpis folia czy papier, który materiał naklejki wybrać. Pomoże dopasować wybór do tego, jak i gdzie produkt jest przechowywany.
Kontrola przed drukiem
Przed zamówieniem wydruku przejdź przez krótką listę: czy nazwa produktu jest zgodna z jego rzeczywistym charakterem, czy składniki odpowiadają bieżącej recepturze, czy alergeny są wyróżnione, czy ilość netto jest podana w poprawnych jednostkach, czy data i miejsce na partię mają stałe pole. Dobrze jest, gdy drugą parę oczu da osoba, która nie pisała tekstu.
Treść etykiety jest odpowiedzialnością producenta lub podmiotu wprowadzającego produkt do obrotu. Ten wpis jest ogólny i nie zastępuje opinii specjalisty. Sprawdź aktualne przepisy dla swojej kategorii żywności, zanim wyślesz projekt do druku.
Najczęstsze pomyłki na etykietach żywności
Do częstych pomyłek należy brak aktualizacji po zmianie receptury, pominięcie wyróżnienia alergenu i podanie ilości w niewłaściwych jednostkach. Zdarza się też, że data trwałości zajmuje zbyt mało miejsca i jest nadrukowana tak mało wyraźnie, że klient nie może jej odczytać. Kolejną pułapką jest nazwa produktu, która sugeruje coś innego niż rzeczywisty skład.
Prosty sposób na uniknięcie tych błędów to stała karta produktu z recepturą, listą alergenów i gotowym tekstem etykiety. Gdy zmienia się składnik, zmieniasz kartę, a dopiero potem etykietę. Wersje zapisane na koncie pozwalają szybko wrócić do poprzedniego wzoru, jeśli popełnisz pomyłkę. Warto też przechowywać po jednej naklejce z każdej partii jako wzorzec do porównania.
Jeśli sprzedajesz ten sam produkt w kilku pojemnościach, przygotuj jeden wspólny wzór graficzny i osobne pola na ilość netto oraz datę. Wtedy marka wygląda spójnie na całej półce, a zmiana jednej informacji dotyczy tylko jednego wariantu. Pamiętaj też o zapasie etykiet przed sezonem, bo wyprzedaż produktu bez opakowania z poprawną etykietą jest gorsza niż chwilowy brak towaru. Plan z miesięczną pulą pomaga to przewidzieć i rozłożyć koszt na cały rok.